Μια συσκευασία τροφίμων, μπορεί να αναγράφει έως και 30 διαφορετικά στοιχεία, με εξαίρεση κάποια ειδικά προϊόντα όπως το κρασί και το λάδι.
Αυτά που υποχρεωτικά θα πρέπει να αναγράφονται είναι τα εξής:

1. το όνομα το τροφίμου- εμπορική ονομασία
2. το καθαρό βάρος ή τον όγκο σε υγρά
3. η ημερομηνία και ο αριθμός της παρτίδας
4. ο επίσημος παραγωγός, ή ο εισαγωγέας
5. η διεύθυνση παραγωγού
6. τα συστατικά του τροφίμου (οτιδήποτε περιέχει, συμπεριλαμβανομένων και των πρόσθετων συστατικών)

• Τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα, αν η εταιρεία επιθυμεί τα χρησιμοποιεί.
• Τα αλλεργιογόνα, που περιέχει ή αν υπάρχει υποψία των αλλεργιογόνων (π.χ σουσάμι, φιστίκι, γλουτένη κλπ)  
• Όταν το προϊόν, περιέχει συστατικά που του δίνουν πρόσθετη αξία, πρέπει αναγράφεται επακριβώς το ποσοστό  στο οποίο περιέχονται (π.χ σοκολάτα- πόσο κακάο; σοκολάτα γάλακτος- πόσο γάλα; προϊόντα που περιέχουν ίχνη ξηρών καρπών ή λάδι κλπ).
• Επίσης αξίζει να αναφέρουμε, πως συχνά στην αγορά, κυκλοφορούν προϊόντα με τη σήμανση «υγιεινό», «φρέσκο» κλπ. Δεν πρόκειται για «βλαβερά» ή «ανθυγιεινά» τρόφιμα από μόνα τους , αλλά θα πρέπει να καταναλώνονται με μέτρο ή σε μικρές ποσότητες τουλάχιστον γιατί περιέχουν ζάχαρη, αλάτι, κεκορεσμένα λιπαρά, που μπορούν να οδηγήσουν σε αύξηση βάρους ή άλλα σύνθετα προβλήματα υγείας. Ναι μεν, μπορεί να διαθέτουν ένα συστατικό που θεωρείται «υγιεινό» ή «φυσικό» και να αναγράφεται απλά και μόνο στη συσκευασία και μόνο. Ωστόσο, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση Καταναλωτών (BEUC) θεωρεί ότι αυτού του είδους σήμανση επιτρέπεται, υπό ορισμένες περιπτώσεις και κάτω από ειδικούς ελέγχους.

Δυστυχώς όμως πολλοί καταναλωτές δεν δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στους παραπάνω όρους και αγοράζουν τα τρόφιμα!